Οι μεγάλες κοπές της ιστορίας — από το ήλεκτρο της Λυδίας και τα νομίσματα της αρχαίας Ελλάδας, της Ρώμης και του Βυζαντίου, μέχρι τα χρυσά εμπορικά νομίσματα του Μεσαίωνα και τη σύγχρονη χρυσή λίρα — με τους βασικούς τύπους, τα τυπικά τους βάρη και τη σημερινή αξία του πολύτιμου μετάλλου που περιέχουν, με βάση την τρέχουσα τιμή χρυσού και αργύρου (ενημέρωση κάθε 15 λεπτά).

















Σε πραγματική κλίμακα (σχετικά μεγέθη)
| Νόμισμα | Μέταλλο | Τυπ. βάρος | Καθαρότητα | Αξία μετάλλου | |
|---|---|---|---|---|---|
| Τα πρώτα νομίσματα | |||||
| Λυδικό ήλεκτρο (τρίτη στατήρα) Λυδία, ~610 π.Χ. · Τα πρώτα νομίσματα στην ιστορία | Ήλεκτρο | 4,7 g | ~54% | ~311 € | |
| Στατήρας Αίγινας («χελώνα») Ελληνικό, ~550 π.Χ. · Η πρώτη ελληνική κοπή | Άργυρος | 12,2 g | 95% | 21,03 € | |
| Στατήρας Κορίνθου (Πήγασος) Ελληνικό, 5ος αι. π.Χ. · Πήγασος & Αθηνά | Άργυρος | 8,6 g | 95% | 14,83 € | |
| Αρχαία ελληνικά νομίσματα | |||||
| Χρυσός στατήρας (Φιλίππου Β΄ / Αλεξάνδρου) Ελληνικό, 4ος αι. π.Χ. · Μακεδονικός χρυσός, σχεδόν καθαρός | Χρυσός | 8,6 g | 98% | 1.019 € | |
| Αργυρό τετράδραχμο (αθηναϊκή «γλαύκα») Ελληνικό, 5ος αι. π.Χ. · Το εμβληματικό νόμισμα των τεσσάρων δραχμών | Άργυρος | 17,2 g | 98% | 30,59 € | |
| Αργυρή δραχμή (αττική) Ελληνικό, 5ος αι. π.Χ. · Καθημερινό νόμισμα υψηλής αξίας | Άργυρος | 4,3 g | 97% | 7,57 € | |
| Ρωμαϊκά νομίσματα | |||||
| Αυρεύς (Αυγούστου) Ρωμαϊκό, ~15 π.Χ. · Πρώιμος αυτοκρατορικός χρυσός | Χρυσός | 7,8 g | 99% | 934 € | |
| Δηνάριο (Αυγούστου) Ρωμαϊκό, ~15 π.Χ. · Πρώιμο δηνάριο, υψηλή περιεκτικότητα σε άργυρο | Άργυρος | 3,9 g | 98% | 6,94 € | |
| Αντωνινιανός (Καρακάλλα) Ρωμαϊκό, 215 μ.Χ. · «Διπλό δηνάριο», ήδη μόλις ~50% άργυρος | Άργυρος | 5,1 g | 50% | 4,63 € | |
| Αντωνινιανός (Γαλλιηνού) Ρωμαϊκό, ~265 μ.Χ. · Το τέλος της υποτίμησης: ~4% άργυρος | Άργυρος | 3,5 g | 4% | 0,25 € | |
| Σόλιδος (Κωνσταντίνου) Ρωμαϊκό, 309 μ.Χ. · Το νέο, σταθερό χρυσό πρότυπο | Χρυσός | 4,5 g | 99% | 539 € | |
| Βυζαντινά νομίσματα | |||||
| Νόμισμα / σόλιδος Βυζαντινό, 6ος–10ος αι. · Σταθερό στα ~4,5 g για σχεδόν 700 χρόνια | Χρυσός | 4,5 g | 97% | 528 € | |
| Υποτιμημένο νόμισμα Βυζαντινό, ~1080 · Η κατάρρευση του χρυσού τον 11ο αιώνα | Χρυσός | 4,4 g | 25% | 133 € | |
| Υπέρπυρον (μεταρρύθμιση Αλεξίου Α΄) Βυζαντινό, 1092 · Μετά τη μεταρρύθμιση, ~20,5 καράτια | Χρυσός | 4,45 g | 85% | 458 € | |
| Εμπορικά νομίσματα | |||||
| Ισλαμικό χρυσό δηνάριο 7ος–13ος αι. · Μέση Ανατολή, Μεσόγειος, Ινδικός Ωκεανός | Χρυσός | 4,25 g | 97% | 499 € | |
| Φιορίνι Φλωρεντίας 13ος–15ος αι. · Διεθνές ευρωπαϊκό εμπόριο | Χρυσός | 3,5 g | 99% | 419 € | |
| Ενετικό δουκάτο / τσεκίνι 13ος–18ος αι. · Κορυφαίο μεσογειακό/ευρωπαϊκό εμπορικό νόμισμα | Χρυσός | 3,5 g | 100% | 422 € | |
| Ισπανικά 8 ρεάλια / πέσος 16ος–19ος αι. · Το πρώτο πραγματικά παγκόσμιο αργυρό νόμισμα | Άργυρος | 27 g | 93% | 45,57 € | |
| Σύγχρονα νομίσματα | |||||
| Χρυσή λίρα Αγγλίας (σύγχρονη) από το 1817 · Το γνωστό σημείο αναφοράς — δες την τιμή της | Χρυσός | 7,99 g | 92% | 886 € | |
Υπολογισμός: τυπικό βάρος × καθαρότητα × τρέχουσα τιμή ανά γραμμάριο. Σήμερα: χρυσός 120,96 €/g, άργυρος 1,81 €/g — τελευταία ενημέρωση: 2026/09/26 20:30. Τα βάρη και οι καθαρότητες είναι ενδεικτικά· τα πραγματικά νομίσματα διαφέρουν ανά νομισματοκοπείο, ηγεμόνα και φθορά. Οι τιμές του ήλεκτρου είναι κατά προσέγγιση — το φυσικό κράμα χρυσού–αργύρου ποικίλλει (περίπου 45–55% χρυσός).
Τα πρώτα πραγματικά νομίσματα κόπηκαν στη Λυδία (δυτική Μικρά Ασία) γύρω στο 600 π.Χ., από ήλεκτρο — φυσικό κράμα χρυσού και αργύρου — και η ιδέα εξαπλώθηκε γρήγορα στις γειτονικές ελληνικές πόλεις της Ιωνίας. Τα πρώτα νομίσματα από καθαρό χρυσό ακολούθησαν επί βασιλιά Κροίσου της Λυδίας, γύρω στο 550 π.Χ.
Επί αιώνες οι περισσότερες ελληνικές πόλεις-κράτη έκοβαν ασήμι και χρυσό μόνο σε έκτακτες ανάγκες — η Αθήνα, για παράδειγμα, έκοψε χρυσό το 407 π.Χ. λιώνοντας ιερούς θησαυρούς για να χρηματοδοτήσει τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Το τακτικό, τυποποιημένο χρυσό νόμισμα ήρθε με τη Μακεδονία: ο Φίλιππος Β΄ το χρηματοδότησε από τα χρυσωρυχεία του όρους Παγγαίου, και ο Μέγας Αλέξανδρος διέδωσε τους χρυσούς στατήρες του σε όλο τον γνωστό κόσμο, με τους περσικούς θησαυρούς που κατέλαβε.
Το ρωμαϊκό δηνάριο ξεκίνησε ως σχεδόν καθαρό ασήμι. Μέσα σε δυόμισι αιώνες, οι αυτοκράτορες μείωναν συνεχώς την περιεκτικότητά του σε άργυρο για να καλύψουν τα έξοδα του κράτους: από ~98% επί Αυγούστου, σε ~50% όταν ο Καρακάλλας εισήγαγε τον αντωνινιανό (215 μ.Χ.), και μόλις ~4% την εποχή του Γαλλιηνού (~265 μ.Χ.). Είναι, στην ουσία, ο πληθωρισμός σε μεταλλική μορφή — σχεδόν 1.800 χρόνια πριν καθιερωθεί η ίδια η λέξη.
Ο χρυσός σόλιδος που καθιέρωσε ο Μέγας Κωνσταντίνος (309 μ.Χ.) διατήρησε το βάρος και την καθαρότητά του — περίπου 4,5 g σχεδόν καθαρού χρυσού — για κοντά 700 χρόνια, κάτι μοναδικό στη νομισματική ιστορία. Η σταθερότητά του κατέρρευσε μόλις τον 11ο αιώνα, όταν το βυζαντινό νόμισμα υποτιμήθηκε δραματικά. Η μεταρρύθμιση του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού το 1092 αποκατέστησε εν μέρει την αξία, με το νέο υπέρπυρον (~20,5 καράτια).
Τιμή χρυσού · Τιμή χρυσής λίρας Αγγλίας · Τιμή ασημιού
Εικόνες νομισμάτων: Lydian electrum & Caracalla antoninianus © Classical Numismatic Group (CC BY-SA); tetradrachm, drachma, Aegina & Corinthian staters © ArchaiOptix (CC BY-SA 4.0); florin © Francesco Bini (CC BY-SA 4.0); Alexios hyperpyron (CC BY-SA 2.5); aureus & solidi © American Numismatic Society, denarius, Justinian nomisma & Venetian ducat © The Met (CC0); debased nomisma (Dumbarton Oaks), Islamic dinar, Spanish 8 reales & sovereign, public domain; gold stater © Ec.Holdings.